Geometria dominuje wśród zadań otwartych na egzaminie ósmoklasisty, a więc odpowiada za sporą część tych punktów, które ważą najwięcej. Zebraliśmy wzory, które trzeba znać na pamięć, oraz typy zadań, które wracają w arkuszach rok po roku.

Z tego artykułu dowiesz się:
Zadań otwartych w arkuszu jest tylko pięć albo sześć, a warte są około połowy z 30 punktów. Znaczna ich część to zadania geometryczne - najczęściej takie, w których trzeba policzyć pole lub długość odcinka w figurze złożonej, po drodze korzystając z twierdzenia Pitagorasa.
Do tego dochodzi istotny szczegół: na egzaminie nie dostaniesz karty wzorów. Wszystkie wzory na pola i objętości musisz mieć w głowie.
| Figura | Pole | Obwód |
|---|---|---|
| kwadrat o boku a | a² | 4a |
| prostokąt o bokach a, b | a · b | 2(a + b) |
| trójkąt o podstawie a i wysokości h | ½ · a · h | suma boków |
| równoległobok o podstawie a i wysokości h | a · h | 2(a + b) |
| romb o przekątnych e, f | ½ · e · f | 4a |
| trapez o podstawach a, b, wysokości h | ½ · (a + b) · h | suma boków |
| koło o promieniu r | πr² | 2πr |
Dwie uwagi, które oszczędzają błędy:
Ta część powtórki zwraca się najbardziej, bo bez niej wiele zadań staje się nierozwiązywalnych.
Trójkąt o kątach 90°, 45°, 45° (połowa kwadratu):
Trójkąt o kątach 90°, 30°, 60° (połowa trójkąta równobocznego):
Trójkąt równoboczny o boku a:
Kwadrat o boku a:
Jeśli zapamiętasz tylko jedną rzecz z tej sekcji, niech to będzie a√2 i a√3. Te dwa wyrażenia pojawiają się w arkuszach nieustannie.
W trójkącie prostokątnym o przyprostokątnych a, b i przeciwprostokątnej c:
a² + b² = c²
Trzy rzeczy warte zapamiętania:
Przeciwprostokątna jest zawsze najdłuższym bokiem i leży naprzeciw kąta prostego. Podstawianie do wzoru "na ślepo", bez sprawdzenia, który bok jest przeciwprostokątną, to najczęstsza przyczyna błędnych wyników.
Twierdzenie odwrotne też obowiązuje. Jeśli w trójkącie o bokach a, b, c zachodzi a² + b² = c², to trójkąt jest prostokątny. Tego używa się w zadaniach typu "wykaż, że trójkąt o bokach 5, 12, 13 jest prostokątny".
Trójki pitagorejskie warto znać na pamięć, bo skracają rachunki: (3, 4, 5), (5, 12, 13), (8, 15, 17), (7, 24, 25) oraz ich wielokrotności, na przykład (6, 8, 10) czy (9, 12, 15).
| Bryła | Objętość | Pole powierzchni całkowitej |
|---|---|---|
| sześcian o krawędzi a | a³ | 6a² |
| prostopadłościan o krawędziach a, b, c | a · b · c | 2(ab + bc + ac) |
| graniastosłup prosty | P<sub>p</sub> · H | 2P<sub>p</sub> + P<sub>b</sub> |
| ostrosłup | ⅓ · P<sub>p</sub> · H | P<sub>p</sub> + P<sub>b</sub> |
Gdzie P<sub>p</sub> to pole podstawy, P<sub>b</sub> pole powierzchni bocznej, H wysokość bryły.
W zadaniach o graniastosłupach i ostrosłupach kluczowe bywa rozróżnienie wysokości bryły od wysokości ściany bocznej. To dwie różne wielkości i mylenie ich psuje całe rozwiązanie.
Ostatni punkt wraca w zadaniach bardzo często i wielu uczniów o nim zapomina, mimo że jest prosty.
Przykład. Trapez prostokątny ma podstawy o długościach 10 cm i 6 cm oraz ramię prostopadłe do podstaw o długości 3 cm. Oblicz pole trapezu i długość drugiego ramienia.
Rozwiązanie:
Pole. Wysokość trapezu to ramię prostopadłe, czyli 3 cm. P = ½ · (10 + 6) · 3 = ½ · 16 · 3 = 24 cm²
Drugie ramię. Odetnijmy od trapezu prostokąt o bokach 6 cm i 3 cm. Zostaje trójkąt prostokątny o przyprostokątnych: 3 cm (wysokość) i 10 − 6 = 4 cm. Z twierdzenia Pitagorasa: c² = 3² + 4² = 9 + 16 = 25, czyli c = 5 cm.
Zauważ, że pojawiła się tu trójka pitagorejska (3, 4, 5) - autorzy arkuszy lubią je stosować, żeby wynik wyszedł "okrągły".
Temat, który bywa pomijany w powtórce, a pojawia się w zadaniach z planami i mapami.
Jeśli figury są podobne w skali k:
To drugie zaskakuje najczęściej. Jeśli bok kwadratu podwoisz, pole wzrośnie czterokrotnie, a nie dwukrotnie.
Rysuj zawsze, nawet gdy rysunek jest w treści. Własny szkic z naniesionymi danymi porządkuje myślenie i często sam podsuwa rozwiązanie. Pamiętaj tylko, że na egzaminie rysunki wykonuje się długopisem, nie ołówkiem - ołówkowy rysunek może zostać pominięty przy ocenianiu.
Rozbijaj figury złożone na proste. Prawie każde trudne zadanie geometryczne polega na dostrzeżeniu, że figura jest sumą albo różnicą figur, które umiesz policzyć.
Szukaj trójkątów prostokątnych. Jeśli w zadaniu jest wysokość, przekątna albo ramię prostopadłe, prawie na pewno prowadzi to do twierdzenia Pitagorasa.
Plan powtórki, który uwzględnia geometrię, opisujemy w artykule o tym, jak uczyć się do egzaminu przez trzy miesiące.
Sprawdź się w praktyce. Na ex8.pl rozwiązujesz zadania egzaminacyjne w formie gry, a po każdym z nich dostajesz rozwiązanie krok po kroku. Zagraj w darmowe demo albo zobacz pakiety.
Pola i obwody kwadratu, prostokąta, trójkąta, równoległoboku, rombu, trapezu i koła, objętości oraz pola powierzchni graniastosłupów i ostrosłupów, a także twierdzenie Pitagorasa i zależności w trójkątach szczególnych.
W trójkącie prostokątnym suma kwadratów przyprostokątnych równa się kwadratowi przeciwprostokątnej: a² + b² = c².
(3, 4, 5), (5, 12, 13), (8, 15, 17) i (7, 24, 25) oraz ich wielokrotności, na przykład (6, 8, 10). Autorzy arkuszy stosują je, żeby wyniki wychodziły okrągłe.
a√2. Analogicznie wysokość trójkąta równobocznego o boku a wynosi (a√3)/2.
Długości rosną k razy, pola k² razy, a objętości k³ razy. Podwojenie boku kwadratu zwiększa jego pole czterokrotnie.
Rozbić ją na figury proste, których wzory znasz, i dodać albo odjąć ich pola. Prawie każde trudniejsze zadanie geometryczne sprowadza się do tego kroku.
Wysokość bryły jest prostopadła do podstawy, a wysokość ściany bocznej leży w płaszczyźnie tej ściany. Mylenie ich to częsty błąd w zadaniach o ostrosłupach.
Kolejne poradniki, które przygotują Cię do egzaminu ósmoklasisty z matematyki.